Onderweg naar anderen kom je jezelf tegen

Hoe moeilijk is het om jezelf te zijn?
Hoe moeilijk is het om je dromen te verwezenlijken?
Hoe moeilijk is het om te doen waar je van nature goed in bent?

Je leest en hoort over mensen die hun dromen waargemaakt hebben en daar succes mee hebben. Ze gaan vervolgens vertellen hoe ze dat gedaan hebben. Maar als hun weg niet de jouwe is, wat heb je dan aan al die wijsheid? Het meest belangrijke is dat je jouw weg vindt.

Wat is normaal?
Normaal was een Nederlandse rockgroep.
Niemand wil nu de definitie van de rockgroep lezen omdat dat afwijkt van de ‘normale’ definitie van normaal. De term ‘normaal’ bestaat in wiskunde en scheikunde maar niet met betrekking op het doen en laten van mensen. Ieder persoon is uniek waardoor niemand normaal is en zich normaal gedraagt.
De naam van de rockgroep blijft wel Normaal. 

Flexibiliteit en doorzettingsvermogen
Een grassprietje knakt pas wanneer het zich verzet tegen de wind. Waardoor het meebewegen met je omgeving, de tijd en de veranderingen die plaatsvinden in jezelf heel belangrijk zijn.

Vaak benoemen anderen in zo’n geval dat je geen doorzettingsvermogen hebt en kleineren je gevoel. Een doel dat je voor ogen had past in sommige gevallen niet meer bij je vanwege omstandigheden en dat doet geen afbreuk aan jou. Het maakt soms wel dat het lastig is of wordt om bij jezelf te blijven en om in jezelf te blijven geloven.

De door anderen bepaalde regels maken dat we ons aanpassingsvermogen kwijt zijn geraakt. Wanneer je als kind je eerste stapjes zet dan doe je dat wanneer je daaraan toe bent. Of staat er in de regelementen dat het normaal is dat je tussen 10 en 18 maanden je eerste stapjes zet? Alles staat beschreven en je weg is grotendeels uitgestippeld zodra je geboren bent. Wanneer je afwijkt van de gebaande wegen dan zien anderen je niet als normaal waardoor je jezelf niet normaal voelt.

Lang verhaal
Om een lang verhaal kort te maken. Wees lekker jezelf en doe wat je denkt dat goed is voor jou. Val niemand lastig, dring anderen niets op en blijf bij jezelf. En als het niet goed voor je blijkt te zijn dan laat je het los, waardoor er weer ruimte komt voor een nieuwe ervaring. Het maakt je als persoon niet minder en het maakt je ervaringen meer.

Oma

Oma had 1 boek en het was genoeg.

Over ‘het boek’ kon oma uren vertellen. Verhalen werden uitgedacht en vertaald naar het verleden, het nu en de toekomst. Levenservaring werd verweven in de verhalen en vulden de lege bladzijden. Troostende woorden werden gevonden en in stilte ontvangen. Moed werd geput uit de krachtige en helende verhalen. Geluk werd gevonden vanuit het gevoel van innerlijke rust. Blijdschap en verdriet werden bezongen vanuit de vele liederen in ‘het boek’. Dit allesomvattend was er een universele liefde voor ‘het boek’.

Avonden hebben we gevuld waarin oma vertelde en ik luisterde. Er was een gevoel van samenzijn en elkaar verstaan. Mijn persoonlijke visie op ‘het boek’ liet ik achterwege omdat het niet belangrijk was en ik genoot van het moment, het warme gevoel en de wijze woorden.

Oma dacht dat ze niets meer had om te geven, veel van haar woorden zijn me altijd bijgebleven.


Liefde, mag het een onsje meer zijn?

Wanneer we liefde zouden kunnen kopen, zou je dan meerdere keren een onsje meer kopen? 

Wanneer ben je verzadigd met liefde?
Als je bij de slager staat en een onsje boterhamworst besteld en je neemt nog een onsje en nog een onsje. Dan ben je uiteindelijk veel geld kwijt en je eet je ook nog ziek aan de boterhamworst. Dus je houdt je in en koopt netjes 1 ons boterhamworst omdat je weet dat als ergens TE voor staat dan is het niet goed voor je.

Werkt het ook zo met liefde? Kun je teveel aan liefde geven of ontvangen?
Ik zie mezelf in een winkel staan met diverse doosjes in allerlei soorten, maten en kleuren. In elk doosje zit een soort liefde.
De liefde voor een partner en nog een doosje voor de liefde van een partner.
De liefde voor een kind en een doosje voor de liefde van een kind.
De liefde voor de natuur en een doosje voor de liefde van dieren.
De liefde voor pianospelen en de liefde voor boeken.

Het is als een snoepwinkel en het wordt lastig kiezen omdat alles goed lijkt te smaken.

Je kunt uren vertoeven in de winkel waar liefde verkocht wordt. Je droomt weg bij de diverse soorten liefde en je bekijkt alles met bewondering. De hoeveelheid maakt dat het lastig kiezen is en je wilt alles wel meenemen. 

Is het niet net als in de snoepwinkel een fijn gevoel om er te zijn en te weten dat er een grote keus aan liefde is. Wetende dat je niet alles tegelijk kunt en wilt hebben maar dat de tijd in de winkel van liefde je bewust maakt van wat er allemaal aan soorten zijn?

Het prikkelt je en het maakt je nieuwsgierig naar de ervaring in het mooie doosje. Maar het maakt je ook bewust van het feit dat de kleur, smaak en vorm van het doosje je laat verlangen naar iets wat je niet kent. En als je ervan proeft dan is het jouw smaak die bepaalt wat en welke soort goed is voor jou en welke hoeveelheid je aan kunt.

Ik geef je een leeg doosje voor liefde en jij mag het vullen.

Verbittering

Het achterlaten, loslaten en terugkijken zonder verbittering is iets wat we niet altijd kunnen en wat haat, wroeging, ruzie en oorlog veroorzaakt.

Zonder te bedenken wie we het meeste kwetsen met alles wat we uit verbittering doen. Uiteindelijk doe je jezelf tekort omdat het jou niet gelukkig maakt. Een geluksmoment van zelfvoldoening omdat je iets bereikt hebt of iemand teruggepakt hebt is kort en gaat altijd voorbij. 

Waardoor de verbittering weer terug komt en je weer op zoek moet naar nog meer vergelding om het geluksgevoel weer voor even te kunnen ervaren.

Het is een cirkel die we moeten doorbreken, een denkwijze die je moet voelen en een bewustwording van alles om je heen. Een keuze waar je aan moet blijven werken vanwege alles wat er dagelijks om je heen gebeurt.

Laten we dat gevoel delen!

Wat is Positieve Psychologie?

Boeken zijn volgeschreven, cursussen te volgen en televisie programma’s te bekijken over positieve psychologie. Wat kan maken dat het juist onbereikbaar wordt. Wanneer je iets hoog plaatst dan moet je minimaal een trap pakken om erbij te kunnen en moet je misschien ook nog met je armen in de hoogte reiken om het te kunnen pakken.

Met het toepassen van positiviteit kun je vandaag al beginnen. Daar zijn geen boeken of cursussen voor nodig. Je kunt vanuit jezelf iedere dag proberen om de negativiteit om je heen, positief te benaderen. Maar omdat deze manier van positiviteit niet te bewijzen valt, valt het onder humanistische psychologie.

Humanistische psychologie is niet te bewijzen omdat volgens deze psychologie ieder mens uniek is en de vrijheid heeft om uit alles wat je leert, ervaart en waarneemt een eigen weg te kiezen.

Laat wat was, accepteer wat is en hoop wat komt
Door te accepteren wat is ben je bezig met mindfulness. Wanneer je kunt accepteren krijg je rust in jezelf. Het lukt niet altijd in één keer of de eerste keer omdat het ook situatie afhankelijk is maar na oefening gaat het je steeds beter af omdat je de rust in je lijf wel fijn vindt om te ervaren.

De beste leraar was ooit een leerling
Of je de wijsheid hebt vanuit boeken, cursussen of ervaring maakt niet uit, je hebt geleerd. En als je de wijsheid beheerst dan kun je de ervaring delen.