Liefde, mag het een onsje meer zijn?

Wanneer we liefde zouden kunnen kopen, zou je dan meerdere keren een onsje meer kopen? 

Wanneer ben je verzadigd met liefde?
Als je bij de slager staat en een onsje boterhamworst besteld en je neemt nog een onsje en nog een onsje. Dan ben je uiteindelijk veel geld kwijt en je eet je ook nog ziek aan de boterhamworst. Dus je houdt je in en koopt netjes 1 ons boterhamworst omdat je weet dat als ergens TE voor staat dan is het niet goed voor je.

Werkt het ook zo met liefde? Kun je teveel aan liefde geven of ontvangen?
Ik zie mezelf in een winkel staan met diverse doosjes in allerlei soorten, maten en kleuren. In elk doosje zit een soort liefde.
De liefde voor een partner en nog een doosje voor de liefde van een partner.
De liefde voor een kind en een doosje voor de liefde van een kind.
De liefde voor de natuur en een doosje voor de liefde van dieren.
De liefde voor pianospelen en de liefde voor boeken.

Het is als een snoepwinkel en het wordt lastig kiezen omdat alles goed lijkt te smaken.

Je kunt uren vertoeven in de winkel waar liefde verkocht wordt. Je droomt weg bij de diverse soorten liefde en je bekijkt alles met bewondering. De hoeveelheid maakt dat het lastig kiezen is en je wilt alles wel meenemen. 

Is het niet net als in de snoepwinkel een fijn gevoel om er te zijn en te weten dat er een grote keus aan liefde is. Wetende dat je niet alles tegelijk kunt en wilt hebben maar dat de tijd in de winkel van liefde je bewust maakt van wat er allemaal aan soorten zijn?

Het prikkelt je en het maakt je nieuwsgierig naar de ervaring in het mooie doosje. Maar het maakt je ook bewust van het feit dat de kleur, smaak en vorm van het doosje je laat verlangen naar iets wat je niet kent. En als je ervan proeft dan is het jouw smaak die bepaalt wat en welke soort goed is voor jou en welke hoeveelheid je aan kunt.

Ik geef je een leeg doosje voor liefde en jij mag het vullen.